و ممكن است منظور از جمله : « ذاكرِةً لِسَوابِغِ آلائِكَ » ، نعمت‌هاى معنوى تكوينى و ازلى باشد كه خداوند متعال از آن ياد نموده و مىفرمايد : - وَ عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْماءَ كُلَّها « 1 » و [ خدا ] همه [ معانى ] نام‌ها را به آدم آموخت . - إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمانَةَ . . . « 2 » ما امانت [ ولايت ] را عرضه كرديم . - وَ أَشْهَدَهُمْ عَلى أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ قالُوا بَلى « 3 » و ايشان را برخودشان گواه ساخت كه آيا پروردگار شما نيستم ؟ گفتند : « چرا » . - فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها « 4 » سرشت خدايى همان كه خدا مردم را بر آن سرشته است . - أَ لَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يا بَنِي آدَمَ أَنْ لا تَعْبُدُوا الشَّيْطانَ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ * وَ أَنِ اعْبُدُونِي هذا صِراطٌ مُسْتَقِيمٌ « 5 » اى فرزندان آدم ، مگر با شما عهد نكرده بودم كه شيطان را مپرستيد ، زيرا وى دشمن آشكار شماست ؟ و اين كه مرا بپرستيد ، اين است راه راست . و اين امور تكوينى و ازلى ، امرى است كه به آن حضرت - عليه‌السّلام - عرضه شده و بهره كامل آن را دارد و با اين دعا ، دوام توجّه به آن‌ها را از خداوند مسألت مىفرمايد تا به فراموشى سپرده نشود ( كه نمىشود ) ؛ و امّا اين درخواست از سوى مؤمنين و تابعين آن بزرگوار - عليه‌السّلام - ، براى آن است كه عنايت حضرت حقّ سبحانه شامل حالشان گردد ، تا با توجّه نمودن به الطاف گذشته ازلى ، در فكر تجديد آن در عالم عنصرى باشند .

--> ( 1 ) . سوره‌ى بقره ، آيه‌ى 31 . ( 2 ) . سوره‌ى احزاب ، آيه‌ى 72 . ( 3 ) . سوره‌ى اعراف ، آيه‌ى 172 . ( 4 ) . سوره‌ى روم ، آيه‌ى 30 . ( 5 ) . سوره‌ى يس ، آيات 60 و 61 .